16 Ocak 2007

Paspas


Şu sıralar örerek dinleniyorum. Evimde eskiden kalmış bir ipten şal-atkı :) arasında birşeyler çıkarıyorum ortaya. Fotoğrafını çekeyim, eklerim. Evet, seviyorum örmeyi aynı zamanda beceriyorum da :)). Hiç mütevazi olmayacağım bu konuda. 5-6 yaşlarındayken, örgü konusunda profesyonel olduğunu her daim düşündüğüm rahmetli babaannem tarafından, sıkıldığım zamanlarda içinde rengarenk, çeşit çeşit artık iplerin olduğu kocaman bir çanta önüme boşaltılırdı. Ben ise mest olurdum bu görüntü karşısında. İpler hep az miktarda artmış yumaklardan oluştuğundan, rengarenk bir paspas yapmıştım da canım babaannem evinin en güzel köşesine sermişti o paspası. Ben çocuğuma veya torunuma aynı hoşgörüyü ve sabrı gösterebilecek miyim hep merak ederim.
Yıllarca hep bu ipler varoldu babaannemin evinde. Onlar varoldukça ben çok şey öğrendim.

Bayram günü eşimi görmeye giderken yanımda bulunan yiyeceklerden biri de bu çavdar unlu-sosisli poğaçalardı. Tarif sıradan poğaça hamuru ile aynı ise de çavdar ununun verdiği lezzet çok hoşuma gitti. Zaten oldum olası çavdar unundan yapılmış ekmeği de sevmişimdir.

20 yorum:

  1. Defnecim

    Ben de kis gunleri elime bir orgu alip tv karsisina gecmeyi cok severim. Haa becerir miyim dersen senin gibi bir iddiam asla olmaz am oyalanirim iste. Ama bu tabiki 2 cocuktan ve Dubaiden onceydi. Bir daha kimbilir ne zaman orgu alirim elime. Cavdarli pogacalarinda cok hos duruyor. Yazdim aklimin bir kosesine. Sevgiler

    YanıtlaSil
  2. Örgü örmeye her sonbahar heves edip rengarenk yünler alıyorum ama senin gibi bu konuda iddialı olmayı çok isterdim.Sadece atkı örebilecek kadar bilgim var :( Ama ben örgüyü sıkıntılı günlerimde terapi olarak görüyorum, gerçekten çok iyi geliyor. Bu yüzden sadece çekmecede kalsalar da atkı örmekten vazgeçmeyeceğim :)
    Ayrıca sosisli poğaçalar da çok güzel görünüyor.

    seda
    tarifname.blogspot.com

    YanıtlaSil
  3. Defneciğim paspası merak ettim şimdi, çabucak bitse de görsek:)) Poğaçalar için ellerine sağlık, eşin de beğenmiştir eminim. Kuzine'deki yorumuma gülmüşsün ama ben ne çok korktum bir bilseydin. Bizim evimizin karşısı üç yolun kesişimi şeklinde ve boşluk var.Uzay gemisi hep oraya inerdi, karşıdaki de bizim ev hop gelsin içeri uzaylılar:)Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
  4. Ben o eski paspasin fotografini beklerken sosisli pogaca resmi cikti karsima :)))
    Ne kusel, benim orgu yetenegim zincir cekmekten oteye gidemedi malesef, el isi dersleri benim korkulu ruyamdi, annem sagolsun o yapardi el isi odevlerimi, bense basketbol pesindeydim tum gun :))) Okullarimizda kizlara orgu erkeklere ise suntadan cesit cesit aletler yaptirilmasina, boyle bir ayrim olmasina ezelden karsiydim hala da karsiyim, kizlar orgu orsun erkekler gemi yapsin , oldu! Ayrimciligi her turune karsiyim.
    Ay gene costum, nerden nereye Defneci'cigim, sozun kisasi ben ogluma orgu ordurecegim hahahahaha.

    YanıtlaSil
  5. Defnecigim, 5-6 yasindayken orgu orebilen kendimden baska birini tanimamistim :) bende 6 yasindaydim ilk suveterimi ordugumde! tabi annemin yardimiyla. Son yillarda ara vermis olsam da orgu konusunda bende iddialiyimdir. Simdilerde ise bebekten hic zamanim kalmiyor. Gercektende cok buyuk bir keyif benim icinde. Ellerine saglik benim marifetli arkadasim. Sevgilerimle cok opuyorum seni...

    YanıtlaSil
  6. bırak çocuklarımıza, torunlarımıza bu konuda sabır gösterebilmeyi, şimdi bile kendime bu sabrı gösterecek durumumum yok benim ne yazık ki ! herhalde örgü konusundaki beceriksizliğim bu sabırsızlığı yaratan :)

    YanıtlaSil
  7. Nükhetciğim,
    örgü hakikaten rahatlatıyor insanı ama abartmadan az az yapıldığında. Poğaçaları çavdar unuyla denemeni tavsiye ederim, beğeneceksin.

    Sedacığım,
    ben de iddiama rağmen farklı şeyler örecek zaman bulamıyorum :). Atkıların eminim güzel oluyorlardır, şık atkılar örüp her birini de kullanmalısın bence. Neden çekmecede kalsınlar ki! Ayrıca, haklısın, örgünün terapi olduğu bir gerçek.

    Sevgiyle.

    YanıtlaSil
  8. Behiyeciğim,
    paspas o günlerde kaldı ama bana hoş bir fikir verdin. Şimdi de şöyle güzel bir paspas örebilirim. Örmekte olduğum atkının fotoğrafını çektim ama ekleyemedim. Evde banyo tadilat halinde, heryer birbirine girmiş durumda, laptop'ı açamıyorum bile :)

    Tamam sen çok korkmuşsun ama ben yine çok güldüm yazdıklarına :)). Ne yapayım elimde değil, öyle hoş anlatmışsın ki...Eviniz tam bir uzay filmi stüdyosunun ortasındaymış desene, hayalgücü geniş bir çocukmuşsun, olmuş bir kere :)) Sevgiyle kucaklıyorum.

    YanıtlaSil
  9. Açalyaaa,
    oğlumuzun başına bir de örgü işi çıkartma yahu!!:))Bu arada o paspas eskilerde kaldı, nerdeeen bulayım da fotoğrafını koyayım :). Becerim olmasına rağmen ben de elişi derslerini pek sevdiğimi söyleyemeyeceğim, keyfimize bırakmıyorlardı ki, ne isteniyorsa onu yapmak zorunda bırakılıyorduk.

    Bu arada, ben de ayrımcılığın her türüne karşıyım. Öperim.

    YanıtlaSil
  10. Nezaketciğim,
    yorumunu görünce mutlu oldum. Ne zamandır yoksun :). Böylece ben de benim gibi küçücükken örgü ören birisini tanımış oldum. Bebeğin de sen de iyisinizdir umarım. Bırak örgü örmeyi, zorunlu ihtiyaçlarına bile zor vakit buluyorsundur eminim. Sağlık olsun, örgüye keyfine göre sonra da vakit bulursun nasıl olsa. Öpüyorum seni ve de miniği.

    Mutfak robotum,
    Zeynepciğim,
    ben de bu sabır konusunda oldukça şüpheliyim kendimden ya, o duyguları yaşadığımda göreceğim bakalım kendimi :)
    Aslında ona beceriksizlik demeyelim de senin başka başka şeylere yeteneğin var diyelim, yazı yazmak gibi.

    Sevgiler.

    YanıtlaSil
  11. Sen yazmışsın halbuki atkı,şal diye ben paspasta kalmışım, pardon Defneciğim:( Görüşürüz.

    YanıtlaSil
  12. Bende bir atkı başladım kaptırmışım kendimi. Tığ elimi çok acıtmış haberim yok. Biraz dinleneyim diye pc açtım blogları dolaşıyorum :)
    Banada babannem boyunda örmeyi öğretmişti öyle kaldım ben :) Annem hep elinde örmeye alış diye yalvarsada artık olmuyor :)

    YanıtlaSil
  13. Behiyeciğim,
    olsun, paspası da öreceğim ve senin için fotoğrafını koyacağım :). Öperim.

    Tulosh,
    tığ ile yapılan elişinde benim de bazen ellerimi acıtacak kadar kaptırdığım olmuştur :). Eminim atkın çok güzel olacak. Benim de babaannem boyunda örerdi, ama bence o da bir maharet, ben bir şişi koltuk altına alarak örebiliyorum mesela :). Annem istemiş ve öğretmişti benim de.

    Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
  14. Merhaba Defne. Ben hiç anlamam örgüden. Ters düz o kadarını bilirim. Bir şey yapmışlığım da yok. Ne güzel bir beceri. Annem ve ablam harika şeyler yaparlar.
    Bu arada sosisli poğaça da güzel görünüyor.
    Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
  15. Bir ara sıkıntıdan iki karış genişliğinde çiçekli, böcekli dantel perde örmeye başlamıştım.

    Öyle kendimi kaptırdım ki her yere yanımda taşımaya başladım. Bir gün durakta örgü ören teyzeyi görünce gülmemi tutamadım, gelecekteki halimi görürü gibi oldum :))

    Sıkıldıkça ördüm, bir gün ördüklerimi ölçtüler 8,5 m olmuş :))iyi geldi bana neyse ki 8,5 m ile kurtardım.

    YanıtlaSil
  16. Rabiacığım,
    sen de mutfakta harikasın, daha ne olsun? :). Teşekkür ediyorum.

    Kuzineciğim,
    çok tatlısın, güldürdün beni. Gelecekteki halin ha?

    8.5 metre mi ördün? Maşallah! Dikkat fazlası omuz ve boyun sağlığı açısından zararlı ...

    Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
  17. Selam Defne,
    Sana Çilekte rastladım ve defne ismini de çok sevdiğim için de"hatta en sevdiğim isim" seni bir ziyaret edeyim dedim,
    Kış günlerinin en güzel tarapisi bence yünlerle uğraşmak,sakinleştiriyor,
    dinlendiriyor ve eğlendiriyor...babanelerimizin anneannelerimizin sabrı kadar bir sabır demişsin çok emin değilim kendi adıma ama:)))
    ama en azından onlardan örnek alınması gereken çok şey var demek istiyorum...
    sevgiler,
    kiki

    YanıtlaSil
  18. Defnecim ne güzel ben de küçükken elbezi, tencere altlığı falan örerdim ama düz ve horaşadan başka bilgim yok, örgü beni sarmamıştı, dantel yaptım ama..Genelde uzun sürmeyen çabuk biten parçalar yapmışımdır, herşeyden çabucak sıkılma gibi bir sorunum var ;)

    Elişinin insanı dinlendirdiğini düşünüyorum. En azından ben rahatlıyordum...

    Poğaçaların da çok hoş görünüyor, ellerine sağlık.. Eminim eşin senin elinden olan herşeyi özlemiştir...
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  19. Kiki,
    hoşgeldin. Ben de ismimi çok seviyorum :) Sabır konusunda aynı fikirdeymişiz demek ki. Ben de şimdi geliyorum seni ziyarete.

    Nilüferciğim,
    teşekkür ederim. Bende de tam tersi. Danteli de güzel yapabiliyorum ama ondan daha çabuk sıkılıyorum :)

    Sevgiler.

    YanıtlaSil
  20. Şimdi de ben yazayım, bir ortak nokta daha. Bende çok güzel örgü örerim. Hemde görenlerin hazırmı acaba diye anlamak için dikişlerine ve içine bakacak kadar. Veee benimde örgüyü sevmem ve öğrenmemdeki en büyük sebep küçükken ve sıkıldıkça annemin evdeki artık kalmış renk renk çeşit çeşit iplikleri bana vermesidir. Al kızım elbezi yap bize diye önüme sunulan iplikler yıllar sonra, hayallerimi yansıttığım renkli objelere dönüştü. Şimdi yapıyormuyum? Evet eskisi kadar sık olmasa da Burda-bebek dergilerinde gördüğüm çok farklı örnekleri yapıyorum ve eskisi kadar çok mutlu oluyorum hala. Sevgiyle kal....

    YanıtlaSil

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails