14 Ekim 2010

Yazacak ne çok şey varmış meğer...


 Hala önceki yazımdaki enerjiyle güne uyanıyorum, üzerimden dozer geçmişçesine güneşi batırıyorum. Moralim de motivasyonum da benimleler, yok bir arıza anlayacağınız. Geçtiğimiz hafta kızıl olan saçlarımı açık kumrala dönüştürmek için kuaförüme rotayı çevirmekle başladı bendeki rutini bozma eylemleri :). Öyle kolay bir işlem değil, açıyorlar saçın rengini sonra boyuyorlar. Emziren bir anne olarak azami dikkat göstermeye çalıştım ve kuaförüme açıcı maddeyi derime sürmeden işlemi yapması için rica ettim. O da beni kırmadı ve özenle yaptı işini. Ancak boyama kısmına gelince mecburen boyayı diplere de sürdü çünkü saçlarım genetik kodlamamdan kaynaklı beyazlarla dolu. Öyle idare edilir sayıda değiller ve kalın telli, dalgalı saçlarım boyatmayınca pek bir bakımsız hal alıyorlar. Mümkün olan en uzun aralıklarla yaptırdığım boyamalar emzirmem dolayısıyla içimi sızlatıyor ama artık bu bakımsız görüntü beni mutsuz ediyordu. Depresif ruh halimi ona yansıtmamak ne mümkün...
Neyse aynadaki halimden memnunum şimdi. Fazla kilolarımı kışkışlamaya da başladım. Ama yavaş yavaş terketsinler beni. Eğer şok diyetler uygularsam ki hiç bana göre değil ve sağlıksızlar, ışık hızıyla üşüşüverirler başıma yine.

Epey zaman olmuş Duru kuşumdan bahsetmeyeli. Anne müdürü yorumunda Duru'dan haberler beklediğini yazınca uyandım ve işte yazıyorum:

  • 16. ayın içinde ve hızla büyüyor. Her gün yeni bir halini görüyor ve mümkün olduğunca bu durumun keyfini çıkarıyorum.
  • Bir önceki hafta su çiçeği aşısını da oldu. Hastane kapısından girer girmez dudağını sarkıttı ve yüzünü astı. Doktorunu pek severdi, bu sefer hiç hazzetmedi kendisinden ve her zaman çok takdir ettiğim nazik ve sabırlı muayene şeklinden.
  • Eylül başından beri desteksiz yürümeye başladı. Şimdilerde paytak paytak koşmakla meşgul.
  • Oyuncaklar da neymiş, bizim kuzucuğun derdi ıslak mendil poşetlerini açıp teker teker boşaltmak. Mendillerle kendi vücudu başta olmak üzere, sehpa, koltuk vs siliyor.
  • Çok esprili, göbeğini ve burnunu sorulduğunda rahatlıkla gösteriyor ancak kendi keyfi gelirse. Yoksa siz istediğiniz kadar sorun, başını yana çevirip muzip muzip gülüyor veya homurdanıyor.
  • Telefonu kulağına götürüp konuşmaya ki ne konuştuğunu anlayan varsa beri gelsin, bayılıyor. Zarar verir endişesiyle kapatmışsak telefonu çok kızıyor ve atıyor hışımla.
  • Yemesi yeniden düzene girdi gibi, boy-kilo bakımından yaşıtlarının önünde gitmesine rağmen birşey yemediğinde geriliyor insan. Ancak üstüne fazla düşmeyerek atlattım.
  • Meyve konusunda tam bir canavar. Kavun, karpuz, kivi, elma, armut ve özellikle üzüm... bayılıyor meyveye. Kimin elinde görürse meyve tabağını, sevinç nidalarıyla oraya yöneliyor. Meeer (r harfi varla yok arasında) diyor. Ver!
  • Koltuklara tırmanmaya ve evet en sonunda çıkmaya başladı ki dün arkamı döner dönmez koltuğa çıkmış neredeyse havada uçuş yapmak üzereyken yakaladım onu. Henüz güvenli inişi her seferinde başaramıyor.
  • Sesli çalışan her alete öyle sayıştırıyor ki, neler anlattığını çok merak ediyorum doğrusu. 
  • Kıvırcık saçları kendim de oldukça dalgalı saçlara sahip olmama rağmen büyülüyor beni. İnsan kendi çocuğuna nasıl bir gözle bakıyorsa artık, pek bir etkileniyor onun hallerinden ve görünüşünden. Kuzguna yavrusu anka görünürmüş hesabı işte. 

  • Fotoğrafını çekmek ve videoya almak uzun zamandır mesele oldu. Çünkü makineyi görür görmez heyecanla üzerime yürüyor almak için veya elleini kaldırıyor ki almak için fotoğrafını çekemeyeyim :). Aldığında da açıp açıp kapatıyor, makinenin mefta olması yakındır.
  • Bulaşık makinesini açmamla yanımda alıyor soluğu. Tabakları yerinden çıkarıp bana uzatıyor dolaba yerleştirmem için. Bizim evde imece var şekerler ya sizde? : P Bu hafta zaiyat var epeyce: 1 kupa, 1 kavanoz, 1 tabak. Kendileri için tehlike yaratmakta çok ustalar, azami dikkat gerekiyor zarar görmemeleri için.
  • Çekmeceler hergün defalarca onun tarafından boşaltılıp benim tarafımdan yerleştiriliyor.
  • Uyku düzenimiz değişiyor gibi. Zaten geç yatıyordu ama geç kalkmaya da başladı ve böylece öğleden önce uykularımız yerini tek öğleden sonra uykularına bırakacak gibi görünüyor. Böylelikle akşam da daha erken uyuyacak sanırım. Bu ara 10:30 da uykuya dalıyor. Evet hala memede uyuyor ve gece emmek için birkaç defa uyanıyor.
  • Tam bir dışarı kuşu olmuştu ki hava soğudu. Ne yaparız bundan sonra bilmem. Hemen evin yanındaki parka kısa turlar yapmaktan başka çare yok.
 Ne çok şey varmış yazacak meğer. Daha devam edip sıkmayayım, ara ara yazarım artık. Son birşey var anlatacağım ki oldukça canımı sıktı geçtiğimiz hafta sonunda.
Pazar günü Ankara Barosu seçimleri dolayısıyla zaten dışarı çıkacaktım. Kocamla Cumartesi akşamı konuşup sabah birtakım ihtiyaçlarımızı almak için alışveriş merkezine uğrayıp sonra oyumu kullanmam için fakülteye gidecektik. Pazar sabahı erken çıktık evden ki alışveriş merkezi kalabalıklaşmadan işimizi bitirelim. Malum havalar soğudu ve kış mevsiminde doktorumuzun tavsiyesi üzerine,  hastalık mikroplarının en yoğun olduğu yerlerden biri olan bu merkezlere pek gitmiyoruz biz . Pazar sabahı bizi AVM'ye bırakan kocam organik pazara gitti sebze-meyve almaya. Duru ile ben de alacaklarımızı aldık. Bu arada kuzucuğa ilgi çok, o da bize yapmadığı şekerlikleri yabancılara yapıyor. Derken genç bir kadın eliyle Duru'yu çenesinden seviyor. Eli kuzunun ağzına değdi değecek. Bir oldu, iki oldu yok dayanamadım. Elimizle yüzüne dokunmuyoruz lütfen dedim.

Nereden dedim, kadın sazı aldı eline. Yok efendim yanlış yapıyormuşum, çocuğumun bağışıklığı gelişmezmiş, çabucak hastalanırmış. Tüm bunları ben de biliyordum ve zaten bu sebepten gerekenden fazla hijyen uygulamıyordum kızımın yaşamında. Ama iş bir yabancının eliyle mıncıklanmaya gelince dur bakalım orada! Kadın söyledi söyledi, hiç sonu gelmeyecek sandım.
Ben tek bir soru sordum ona ve haklısınız deyip uzaklaştı yanımızdan. ''Sizin tuvaletten çıkınca ellerinizi yıkadığınızdan nasıl emin olabilirim?''
Nedir bu dokunarak sevme merakı anlamadım gitti. Kendi yeğenini bile 1 yaşından sonra öpmeye başlamış biri olarak anlayamıyorum bu uygunsuz tavrı.

Ha ikinci bir sinir harbi de bir mağazanın içinde yaşadım. Bir genç adam cep telefonunu bize doğru kaldırıp, Duru'nun fotoğrafını çekip çekemeyeceğini sordu kocama. Tabii ki cevabımız olumsuzdu. Belki tamamen iyiniyetle, kızımızı çok tatlı bulduğu içindi bu isteği ama ben çok katıyım bu konuda.

Nedir bu  ne yaptığının farkında olmama durumu yahu? Bu kadar mı yitirdik farkındalık erdemini biz?



9 yorum:

  1. Maşallah Duru'ya ne çabukta büyüyorlar değilmi her anın tadını çıkarmak lazım biz öyle yapıyoruz.Yazdıklarınız sanki bizim evden bir sahne gibiydi demekki çocukların heps aynı galiba
    sevgiler

    YanıtlaSil
  2. defnecim, kaygılarında çok haklısın. insan kendinde olsa sabret deyip, sabdereceği şeyleri çocuğunda kabullenemiyor bir türlü. merak etme herkes senin gibi, benim gibi..
    cevap vermiş olmak için abuk sabuk konuşuyorlar işte.
    duru yu okurken, çok şeyi kendimize benzettim. ne de güzel anlatmışşsın:)
    ben de ilk mim'im de seni mimledim:) kalp kalbe karşıymış:)
    öpüyoruz ikizi de, ama uzaktan:)

    YanıtlaSil
  3. Duru gençkız olmuş artık annesi
    Ev işlerine yardım eder artık.
    Bu arada saçların güzel olmuş(tur eminim):)
    Kış geldi bu yıl hangi hayvan cinsinin gribinden yan yakıla kaçacaz acaba???
    Sıcakkanlı halkımız da cabası...
    Sen bu kadar uzun yazarsan benim yorumumda böyle daldan dala atlama şeklinde olur işte.

    YanıtlaSil
  4. Şehir dışındaydım ancak cevaplayabiliyorum yorumları.

    Utku'nun annesi,
    teşekkür ederiz. Minik canavarlar benziyorlar birbirlerine değil mi?

    YanıtlaSil
  5. Ayşegül'cüğüm,
    kesinlikle öyle. Mim için teşekkürler, yazdım biraz önce.

    YanıtlaSil
  6. Damla'cığım,
    sağol teyzesi. Bakalım bu kış ne filmler çevireceğiz? :)

    YanıtlaSil
  7. Sevgili kızım, yazılarını okuyorum; dünya tatlısı DURU'muzu da sevgiyle fotoğraflarından izliyorum.

    YanıtlaSil
  8. Canım babacığım,
    yorumunu yeni farkettim. O nedenle gecikmeli yazıyorum. Yazılarımı okuman beni çok mutlu ediyor. Sizin varlığınız, ilginiz ve de o kocaman sevginiz de Duru'yu çok mutlu ediyor.

    Ellerinden öperim.

    YanıtlaSil
  9. Canım lüle prenses ne kadar da büyümüş ben onu yerim yaa harika maşallah..böyle detaylı da yazmışsın ya batıldım okurken.çok hoşuma gitti yaptıkları gülümsetti beni..benim için o güzel yanaklarından öp ve kokla güzelliği:)bu arada diğer sözlerine de katılıyorum ne meraklı insanlar var ya hemencik yapışmaya..çok da güzel söylemişsin aferim nerden biliceksin ne derece hijyenik olduğunu kadının yahu..hakkaten bazen çok düşüncesiz davranılıyor..böyle insanlar çook. belki diyorum ben de yapıyorumdur arada ama yok herhalde yapmıyorumdur artık o kadar da değil biz korkarız zaten aman bişey olur çocuğa fazla yaklaşmayalım deriz..herkesin biraz daha düşünceli olması lazım canım dediğin gibi..ve farkındalık çok önemli..tabi anlayana..kocaman öptüm canım. sevgiler

    YanıtlaSil

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails